BLOG-άρω, γιά να μην ΜΠΛΟΚΑΡΩ... Και, δεν... τελειώνω εύκολα...
Γειά σας.
Είμαι η κυρία Πελαγία. 50 χρόνων.
Με απασχολούν πολλά θέματα και αυτά θα 'θελα, να συζητήσω μαζί σας.
Κάθε φορά, θα γράφω γιά κάποιο θέμα και θέλω να μάθω και την δική σας γνώμη, συμβουλή, εμπειρία, απορία.
Ευχαριστώ.
Υπολογιστής και τριανταφεύγα.
Οσο ζω μαθαίνω, είπε ο Σωκράτης.
Αυτό πίστευα και πιστεύω και εγώ .Προσωπικά, έχω διαβάσει πάρα πολύ και συνεχίζω να διαβάζω. Έμαθα αρκετά πράγματα.
Έτσι νόμιζα.
Κούνια, που με κούναγε....
Νιώθω, σαν παιδί της πρώτης τάξης ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ. Για να μην πω, ΝΗΠΙΟ.
Γιατί;
Γιατί, λόγω δουλειάς ( είμαι επαγγελματίας ) , είμαι ξανά στα `θρανία` και έχω δασκάλους, παιδιά ηλικίας 8-10-20-30 χρόνων.
ΠΟΣΑ ΞΕΡΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!!!;;;;;;
ΓΙΑΤΙ αυτά, άραγε, μαθαίνουν πιό εύκολα, από εμάς τους μεγάλους;
ΕΙΝΑΙ πιό έξυπνα, από εμάς;
ΕΙΝΑΙ πιό ξεκούραστα, από εμάς;
ΓΙΑΤΙ η γενιά των 40 ετών και άνω, αντιπαθεί τους υπολογιστές, ενώ αγαπά τις γνώσεις;
ΓΙΑΤΙ νιώθω αμήχανα όταν βλέπω, ότι μέχρι εγώ να πατήσω το κουμπί Α, έχει ήδη ένα παιδί, γράψει την λέξη, ενώ άλλο έγραψε ολόκληρη πρόταση;
ΓΙΑΤΙ σε μία οθόνη, μέχρι ΕΓΩ, ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ( ενώ στο βιβλίο την σελίδα, την διαβάζω τάχιστα ) , ένα παιδί, έχει διαβάσει όλη την οθόνη και αλλάζει-προχωρά στο επόμενο και εγώ ψάχνομαι;
ΤΙ είναι αυτά τα σχήματα :-) :-( και άλλα πολλά, που αμέσως όλα τα παιδιά καταλαβαίνουν και εγώ ΣΠΑΩ το μυαλό μου τι σημαίνουν ( και τελικά αναγκαστικά ζητώ εξηγήσεις );
ΓΙΑΤΙ `εθίζονται` τα παιδιά και όχι εμείς;
Εγώ θέλω να `κολλήσω` (γιατί μπορώ να πάρω πολλές γνώσεις-κέρδος γιά την δουλειά μου ) αλλά , γιατί δεν εθίζομαι;
ΓΙΑΤΙ πρέπει, κάτι να το γράψω στο χαρτί και μετά να το αντιγράψω -διπλός κόπος δηλαδή- στον υπολογιστή,( αλλιώς αποσυντονίζομαι-μπερδεύομαι) , ενώ ο νέος-νέα γράφει κατευθείαν στον υπολογιστή, χωρίς να αποσυντονίζεται;
Μήπως θέλω, γράφοντας το στο χαρτί πρώτα και διαβάζοντας το, να είμαι σίγουρη ότι δεν θα κάνω γραπτό λάθος, η λάθος σκέψεις;
Μπα. Αποκλείεται. Αφού, όπως και νάχει και να το διαβάσω, αφού είναι δικό μου, και θα με αρέσει, και τα όποια λάθη μου δεν θα τα καταλάβω.
Γιατί θέλω τότε, να τα γράψω δυό φορές και να με δουλεύουν τα παιδιά, από πάνω;
Κάποτε σαν παιδί, όταν έγραφα εξετάσεις, διάβαζα ταυτόχρονα με ανοιχτή
TV, με κόσμο μπροστά, με μουσική, όμως καταλάβαινα το βιβλίο-και τώρα ακόμα, έτσι διαβάζω- , αλλά όταν έχω μπροστά μου υπολογιστή, γιά να μάθω η να κάνω η να καταλάβω κάτι, ούτε ΚΙΧ να μην με αποσπάσει την προσοχή.
Για να μην πω, πόσες φορές πρέπει να ακούσω το ίδιο και το ίδιο, για να το μάθω....
ΝΙΩΘΩ ΕΝΑ ΤΟΥΒΛΟ. Και, είμαι.
ΕΥΤΥΧΩΣ, αν η όταν, το σκέφτονται, δεν μου το λένε.
Και ΕΥΤΥΧΩΣ , έχουν και υπομονή, να μου το ξαναπούν...η να μου το εξηγήσουν.
Ετσι είμαστε, όλοι οι μεγάλοι;
Αραγε, μέσα στην οικογένεια, αυτοί που έχουν παιδιά 10-12 χρονών `που παίζουν τους υπολογιστές στα δάκτυλα` και αυτοί είναι 35-40 χρονών και βάζουν το παιδί, να κάνει την δουλειά τους ( γιατί αυτοί, δεν γνωρίζουν υπολογιστή ) νιώθουν ανασφάλειες, ότι το παιδί θα διαπιστώσει, ότι οι μεγάλοι δεν τα ξέρουν όλα, και θα χάσουν τα ηνία;
Τα δικά μου παιδιά τά μαθα, ότι όσο ζω, μαθαίνω, ΟΚ, αλλά νιώθω όχι ανασφαλής, αλλά τό είπα, ότι νιώθω ΤΟΥΒΛΟ. Και δυστυχώς, μπετονότουβλο, γιατί βλέπω ότι έχω πολύ δρόμο μπροστά μου και δυστυχώς είναι ανηφόρα μεγάλη, γιά την ηλικία μου.
ΟΜΩΣ ΠΡΕΠΕΙ.
Τι μου `μελε να πάθω.Δεν μπορώ να κάνω κι αλλιώς.
Μήπως είναι θέμα τεμπελιάς και δεν θέλω, να κουράσω το μυαλουδάκι μου; Μπα. Ισα-ισα, κερδίζω και χρόνο και χρήμα. Μήπως νιώθω, ότι απομονώνομαι από τον κόσμο; Μπα. Ισα-ισα, που μεγαλώνω τον κύκλο μου και μπορώ νάχω παρέα γιά μπλά-μπλά, ότι ώρα θέλω.
Θα αναφέρω φυσικά και το ότι, όταν συζητούν μπροστά μου, την ορολογία η τα προβλήματα των υπολογιστών,(όχι φυσικά λέξεις το water, garden, teacher, chair, school και άλλα που έμαθα, αλλά και να μάθω άλλες πολύ περισσότερες λέξεις ) νιώθω, ότι έχω μπροστά μου παιδιά, από άλλη χώρα. Τα κινέζικα πιστεύω, θα τα καταλάβαινα, πιό εύκολα.
ΔΥΣΚΟΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.
Για να μάθεις υπολογιστή και να ασχοληθείς με αυτόν, πρέπει να τον `ερωτευθείς`. Να σε κάνει κλίκ, όπως λένε.
Επίσης λένε, `η μικρή καλοπαντρέψου, η μικρή καλογερέψου.
Και εγώ μεγάλωσα φαίνεται πολύ, και διαπιστώνω δυστυχώς, ότι εμένα δεν με κάνει κλικ, όσο τέλειος κι αν είναι. Παίζει ρόλο. Μεγάλη η διαφορά ηλικίας. Του βγάζω όμως, το καπέλλο ( του υπολογιστή ), είναι ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟΣ.
Ομως βγάζω και το καπέλλο, σε όλα τα παιδιά, νέες-νέους και λέω ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ.
Πιστεύω σαν και εμένα, νιώθουν οι περισσότεροι πάνω από -άντα.
Ευτυχώς υπάρχουν σχολές, αλλά και τα προγράμματα του κράτους δωρεάν, ώστε να μάθει κάποιος υπολογιστές π.χ. στον Ευκλείδη πήγα και εγώ, στο πρόγραμμα ΗΡΩΝ. Δωρεάν τελείως και άριστοι δάσκαλοι με ευχάριστο περιβάλλον και ωραίες γνωριμίες.
Οσο ζω μαθαίνω, είπε ο Σωκράτης και ποτέ δεν είναι αργά λέει ο λαός.
Τα φιλάκια μου.
