Δεν είναι κριτικοί, αλλά έχουν τεκμηριωμένη άποψη για τις ταινίες. Δεν ζουν στη Θεσσαλονίκη, αλλά έχουν μάθει κάθε γωνιά της πόλης. Δεν γνώριζαν το Φεστιβάλ Κινηματογράφου, αλλά προσφέρουν πολύωρη εργασία για τη διοργάνωσή του. Ο λόγος για 13 Αμερικανούς ηλικίας μόλις 18 ετών, οι οποίοι εργάζονται εθελοντικά στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Μάλιστα, τους ανατέθηκε και ο «ρόλος» να περιγράψουν τις εμπειρίες τους από την ασχολία τους αυτή σ’ ένα ιστολόγιο.
Έτσι, το γέμισαν με πληροφορίες αλλά και κριτικές, φωτογραφίες και σχόλια, όλα για το 50ό Φεστιβάλ και όλα ιδωμένα υπό το πρίσμα ενός Αμερικανού που επισκέπτεται για πρώτη φορά τη Θεσσαλονίκη. Και όνομα αυτού: www.tiffact.blogspot.com. Οι νεαροί Αμερικανοί βρίσκονται στην πόλη για να συμμετάσχουν σε εκπαιδευτικό πρόγραμμα τρίμηνης διάρκειας του Αμερικανικού Κολεγίου (με την υποστήριξη του Ιδρύματος Φουλμπράιτ). Όντας υποχρεωμένοι να προσφέρουν εθελοντική εργασία σε κάποιο φορέα, οι 13 από τους σπουδαστές ζήτησαν να δουλέψουν στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Η συνεργασία του Κολεγίου με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου υλοποιείται για πρώτη φορά. Η Ρέιτσελ, η Αλέξις, ο Μέτι, η Κέιτι, ο Τζάρεντ, ο Μακένζι, η Αλεσάντρα, ο Ράιαν, ο Χάρισον, η Μορίν, η Τζοάν και η Φραντσέσκα έχουν αναλάβει το ρόλο των ανταποκριτών και επιχειρούν να ενημερώσουν τους αναγνώστες τους για ό,τι συμβαίνει στο φεστιβάλ. «Έχει πολύ ενδιαφέρον η ματιά τους, καθώς έρχονται από μια τελείως διαφορετική κουλτούρα», εξηγεί στο ΑΠΕ- ΜΠΕ η συντονίστριά τους, Δανάη Μικέλλη.
«Γράφουμε για το φεστιβάλ από την οπτική γωνία του ξένου επισκέπτη και του νέου θεατή», λέει η Αλεσάντρα Ντιλίλο. «Δεν δίνουμε βαρύτητα σε λεπτομερείς περιγραφές, αλλά σε αντιδράσεις θεατών για ταινίες και εκδηλώσεις», προσθέτει η Φρανσίσκα Φιλς- Έιμι. Αρκετοί από τους Αμερικανούς σπουδαστές μετρούν ήδη, παρά το νεαρό της ηλικίας τους, πολλές ώρες εθελοντικών δραστηριοτήτων. «Πρέπει να βοηθάς το κοινωνικό σύνολο, για να σου προσφέρει και αυτό», εξηγούν ο Τζάρεντ Λένοξ, ο Ράιαν Αξέλοβιτς και ο Μακένζι Τόιλ. Η συμμετοχή τους στο Φεστιβάλ τούς γεμίζει με ενθουσιασμό. Η γνωριμία με τους καλλιτέχνες, η πληθώρα των εκδηλώσεων και η… χαλαρότητα των Ελλήνων τους κάνουν να μιλούν για «εμπειρία ζωής». «Αρχικά, βιώσαμε ένα πολιτισμικό σοκ. Κυρίως επειδή οι Έλληνες είναι πολύ πιο χαλαροί σε σχέση με τους αυστηρά οργανωμένους Αμερικανούς», παρατηρεί ο Χάρισον Κρεγκ. «Τα παιδιά αντιμετωπίζουν συχνά δυσκολίες στην επικοινωνία, εξαιτίας της γλώσσας, αλλά διασκεδάζουν την εμπειρία τους», τονίζει η επιβλέπουσά τους, Άννα Σβάνσον.
Οι 13 Αμερικανοί εθελοντές του Φεστιβάλ είναι λίγοι μόνον από τους περίπου 30 ξένους που επέλεξαν να εργαστούν εθελοντικά στην 50ή κινηματογραφική διοργάνωση. Μία από αυτούς, η 22χρονη Ισπανίδα Ολάια Σιμόν, εξηγεί ότι στην πόρτα του Φεστιβάλ την οδήγησε «η διάθεση για προσφορά, αλλά φυσικά και η δυνατότητα δωρεάν εισόδου σε όλες τις ταινίες». Ενθουσιασμένη με την εμπειρία της, βρίσκει αρνητικά μόνον τα λίγα πάρτι που διοργανώνονται και την τιμή των επτά ευρώ για το εισιτήριο των προβολών. «Ένα φεστιβάλ πρέπει να είναι πιο προσιτό στον πολύ κόσμο», είπε. Παρόμοιες είναι και οι εντυπώσεις της 34χρονης Όλγας Τερενέτσκα. Με καταγωγή από το Κίεβο, η Όλγα εγκαταστάθηκε πριν από ένα χρόνο στη Θεσσαλονίκη και αντιμετώπισε το Φεστιβάλ ως έναν τρόπο για να κάνει φίλους και να προσφέρει. «Στο Φεστιβάλ ήρθα σε επαφή με νέους ανθρώπους και είδα πώς ζουν εδώ», εξήγησε. «Όλοι οι εθελοντές παίρνουμε πολλή θετική ενέργεια από το Φεστιβάλ. Αυτό και μόνον είναι σημαντικό», κατέληξε.
Πηγή: 2009 ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ, Συγγραφέας Κουζινοπούλου Μαρία
